In Solaris I worden twee zonnebloemen herleid tot een architectuur van licht en vorm. De Cubo-Futuristische stijl breekt de natuurlijke symetrie open tot een ritme van facetten - koper, oker en goud vloeien samen tot een puls van energie. Het werk verbeeldt de levenskracht van de zon als geometrische beweging, waar natuur en abstractie elkaar ontmoeten in een dans van licht.