Deze keer wilde ik het najaar in Leuven vangen—dat vluchtige moment waarop de lucht koel wordt, maar de stad nog warm ademt. De twee figuren in het midden, hun handen losjes ineengestrengeld, wandelen door een Leuven dat zich langzaam kleedt in herfsttinten. Zachte, goudkleurige licht dat alles omhult, alsof de tijd even vertraagt. De gebouwen, met hun statige gevels en hoge ramen, staan als stille getuigen. Ze hebben zoveel seizoenen gezien, maar het najaar geeft ze iets extra’s: een melancholieke schoonheid, een herinnering aan de zomer die was en de winter die komt. Ik wilde die sfeer vastleggen—de rust, de warmte van een herfstdag, en dat gevoel van thuis zijn in een stad die nooit helemaal stilstaat.