In deze moderne biomorfisch-expressionistische sculptuur wordt de tulip herboren als een abstract organisme van licht en materie. Transparant glas en gepolijst metaal vloeien samen tot een vorm die lijkt te groeien, te draaien en te resoneren met innerlijke energie. De sculptuur belichaamt de spanning tussen kwetsbaarheid en kracht - een stille echo van vergankelijkheid die zich omzet in beweging. Een hedendaagse ode aan de fragiele schoonheid van natuurlijke vorm.