In Broken Kiss verschijnt de bloem als een kwetsbaar teken van toenadering. Rode en oranje bloembladen raken elkaar, maar worden doorsneden door lichte breuken en onregelmatige verfsporen. De vorm blijft herkenbaar, terwijl de bloem tegelijk lijkt uiteen te vallen in herinnering. De omliggende roze, violette en blauwgrijze penseelbewegingen plaatsen het motief in een ruimte tussen tederheid en verlies. Het werk verbeeldt geen definitief einde, maar een moment waarop nabijheid wordt onderbroken en toch voelbaar blijft. {Kunststroming: hedendaags lyrisch expressionisme met abstrakt-expressionistische invloeden.