In Licht over fruit vangt Cornelis de stille adem van het alledaagse. De zachte penseelsreken en pasteltonen herinneren aan de intieme sfeer van Berthe Morisot, waarin licht niet slechts verlicht maar ook onthult. De banaan, peren en appels rusten op een wit bord als symbolen van eenvoud en vergankelijkheid. Het werk nodigt de toeschouwer uit om te vertragen - om te zien hoe kleur en stilte elkaar ontmoeten in een moment dat voorbijgaat en toch blijft.