De bloemen zijn niet geschilderd, ze zijn ontstaan uit licht. Elke penseelstreek is een ademtocht, een trilling van kleur die zich herinnert hoe ochtendmist de wereld zacht maakt. Roze, geel, oranje - niet als namen, maar gevoelens. Ze raken elkaar, zoals zon en water elkaar raken zonder te weten waar het ene eindigt en het andere begint. Hier schildert de stilte zelf, en de blik wordt een beweging. Wat blijft, is niet de bloem, maar het moment dat ze oplost in kleur.