Dit werk toont een opgestoken middelvinger, centraal en onontkoombaar aanwezig. Geen loze provocatie, maar een gebaar van begrenzing. Aan de linkerkant staat geschreven: “Voor alles wat mij klein wilde houden had ik nog 1 vinger over.” Die zin vormt de kern van het werk. Ze spreekt over druk, oordeel en pogingen om te beperken — en over wat er overblijft wanneer je weigert te verdwijnen. Op de hand zelf staat fuck, ernaast off. Niet als schreeuw, maar als vastgelegd statement. Een grens die niet langer hoeft te worden uitgelegd. Tegelijk klinkt in het werk een andere boodschap: never give up. Die woorden brengen spanning én evenwicht. Waar de vinger stopt, gaat de veerkracht verder. Woede en hoop bestaan hier naast elkaar. De intense kleuren, druipers en gelaagdheid maken zichtbaar wat zich niet netjes laat verwoorden. Dit is geen werk over agressie, maar over overleven, ruimte innemen en trouw blijven aan jezelf.