Dit werk bestaat uit draad en garen gespannen op een schildersdoek. Het doek vormt het vaste kader. De draden gaan daar dwars doorheen en staan onder spanning. Het kader houdt de draden op hun plek, maar dwingt ze ook in een vorm. Niet alles is strak of netjes; sommige lijnen lopen scheef of botsen met elkaar. Dat laat zien dat een kader niet alleen orde geeft, maar ook druk en beperking veroorzaakt. Het werk is bewust rauw gehouden, omdat een kader niet altijd mooi of comfortabel is.