De stad draagt haar geschiedenis. De wandelaar draagt het heden. Arnhem, de Walburgstraat in 1904. Het oude stadhuis, de Walburgiskerk en de gebouwen die destijds het straatbeeld bepaalden. Een vertrouwde plek, maar een ander stadsbeeld. Veel van wat toen vanzelfsprekend was, is inmiddels verdwenen. In het licht van de opkomende zon loopt een vrouw met haar hond door de straat. Ze hoort niet thuis in het Arnhem van 1904, maar in onze eigen tijd. Zo komen in dit schilderij twee tijdlagen samen: een verdwenen stadsbeeld en een wandelaar van nu. We bewegen ons dagelijks door de stad, meestal zonder stil te staan bij alles wat er eerder was. Tegelijkertijd leven we zelf in een tijd waarvan we nog niet kunnen overzien hoe die later herinnerd zal worden. Even bestaan verleden en heden naast elkaar. En wordt een vertrouwde plek toch een beetje vreemd.